درگذشت مادر همایون شجریان 13 مهر 1404 + علت فوت

همایون شجریان با انتشار مطلبی در فضای مجازی از درگذشت مادرش خبر داد.

او در پیام احساسی خودش نوشته است:

مادر رفت…

اسطوره‌ی عشق و صبوری،

نمادِ وفا و شکیبایی.

زنی که عشق را تا آخرین نفس باور داشت،

و عشقِ تنها محبوب زندگی‌اش را تا واپسین دم در دل نگاه داشت؛

هرگز تصویر او را از دل نبرید.

زنی که در سکوت، جاودانگیِ عشق و وفاداری را معنا کرد،

با دلی آرام و نگاهی پر از مهر.

مادر هم رفت…

و من ماندم با عطر و بوی او،

که تا ابد در جانم خواهد ماند.

دیروز،

آخرین روزِ دیدار بود؛

و تنها چیزی که از او برایم ماند،

بوی موهای سپیدش بود و گرمای پیشانی‌اش که بوسیدم

همان دمِ کوتاهِ ابدی که در سکوت،

تمامِ عشقِ جهان در آن خلاصه شد.

یادگاری از عشقی که هیچ مرگی نمی‌گیردش.

در آخرین لحظه، جهان به اندازه‌ی بوسه‌ای شد

بر پیشانیِ او،

با عطری که هنوز در جانم می‌پیچد

و تا آخرین دم با من خواهد ماند…

مثل نغمه‌ای آرام از مهری که هرگز خاموش نمی‌شود.

روحش در آرامش و عشقِ ابدی آرمیده است.

بیوگرافی همایون شجریان

همایون شجریان (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴) خواننده، آهنگساز و نوازندهٔ موسیقی سنتی ایرانی و موسیقی تلفیقی است. او فرزند محمدرضا شجریان، موسیقی‌دان و خوانندهٔ موسیقی سنتی ایرانی است. او مدیر شرکت فرهنگی هنری دل‌آواز نیز می‌باشد.

همایون شجریان در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۵۴ در تهران در خانواده‌ای اهل موسیقی متولد شد.

وی فرزند محمدرضا شجریان و برادر کوچک مژگان شجریان است.

او در سال ۱۳۷۵ با گیتا خوانساری ازدواج کرد که حاصل این ازدواج فرزندی به نام یاسمین است.

شجریان در مصاحبه‌ای با عادل فردوسی‌پور در سال ۱۴۰۲ رابطه عاشقانه‌اش با سحر دولتشاهی را تأیید کرد.

همایون از کودکی به موسیقی علاقه‌مند بود. تا آنکه با راهنمایی پدرش برای فراگیری تکنیک و شناخت ریتم زیر نظر ناصر فرهنگ‌فر آموزش دید.

او همچنین مدتی آموختن موسیقی را زیر نظر جمشید محبی ادامه داد.

او به همراه خواهرش آواز را از پدرشان آموختند.

در همان زمان به هنرستان موسیقی رفت و کمانچه را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد.

همایون در خارج از هنرستان نیز ساز مورد نظرش را زیر نظر اردشیر کامکار فراگرفت و با تار و سنتور هم به صورت گوشی آشنا شد.

او از سال ۱۳۷۰ محمدرضا شجریان را در کنسرت‌های آمریکا، اروپا و ایران (با تنبک) همراهی کرد و از ۱۳۷۸ به بعد در صحنهٔ کنسرت‌ها به هم‌خوانی با پدرش مشغول شد.

اولین اثر با حضور او یاد ایام نام دارد که در آن همایون تنبک‌نوازی را بر عهده داشت.

همایون شجریان کنسرت‌های بسیاری را با چهره‌های شناخته‌شدهٔ موسیقی ایرانی اجرا کرده و آثار زیادی را به همراه آنان در ایران و جهان منتشر کرده است که از آن‌ها می‌توان به آلبوم کنسرت‌های «بی تو بسر نمی‌شود» و «فریاد» اشاره کرد.

هر دوی این آلبوم‌ها در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ نامزد دریافت جایزه گرمی شدند.

همایون شجریان به آهنگسازی برای سایر خوانندگان نیز مشغول بوده است؛

از جمله، تصنیف «دل سِتان» با مطلع «ای کاروان آهسته ران» را برای «علیرضا افتخاری» در آلبوم «قصهٔ شمع» آهنگسازی کرده است.

اولین آلبوم همایون شجریان که به تنهایی خوانندگی آن را بر عهده داشت، «نسیم وصل» نام دارد.

آهنگ‌سازی این آلبوم را محمدجواد ضرابیان بر عهده داشت و در سال ۱۳۸۲ منتشر شد.

این سرآغازی بود بر اجرای کنسرت‌ها و آلبوم‌های مستقل او. وی پس از آن، در سال ۱۳۸۳ دو آلبوم شوق دوست و ناشکیبا و در سال ۱۳۸۴ نقش خیال را به آهنگ‌سازی علی قمصری منتشر و روانه بازار عرضه کرد که با استقبال فراوانی روبه‌رو شد.

پس از آن در مهرماه ۱۳۸۵ آلبوم با ستاره‌ها را که حاصل همکاری او با محمدجواد ضرابیان است، به بازار عرضه کرد.

در سال ۱۳۸۷ دو آلبوم قیژک کولی و خورشید آرزو را با همکاری گروه دستان منتشر کرد.

او آب، نان، آواز را به آهنگسازی علی قمصری در سال ۱۳۸۸ و آلبوم شب جدایی را در سال ۱۳۸۹ منتشر کرد.

همایون در سال ۱۳۹۰ آلبوم شوق‌نامه و ای جان جان بی من مرو را عرضه کرد.

آلبوم شوق‌نامه به نوعی بازیابی تصانیف منسوب به عبدالقادر مراغه‌ای به حساب می‌آید که حاصل تلاش چهار ساله گروهی به سرپرستی محمدرضا درویشی است.

البته همایون شجریان تا سال ۱۳۸۸ پدرش را در اجراها همراهی می‌کرد.

این دو مدت زمانی عضو گروه آوا بودند و در این دوران دو آلبوم غوغای عشق‌بازان و کنسرت محمدرضا شجریان و گروه آوا اجرا و به بازار عرضه شدند.

ترانه «وطن» بر اساس شعری با همین نام از سیاوش کسرایی از کارهایی بود که همایون شجریان چندی قبل از خرداد ۱۳۸۸ منتشر کرد.

گردآوری: نیمکت خبر