نصب و اجرای سوله های فولادی
سوله
درک و شناخت صحیح مراحل مختلف نصب و اجرای سوله های فلزی برای کارفرمایان و پیمانکاران پروژه‌های ساخت بسیار ضروری است. مراحل اجرای انواع سازه‌های فلزی، به شرح زیر می باشد:
نصب و اجرای سوله‌های فولادی یک فرایند چند مرحله‌ای است که باید به ترتیب صحیح انجام شوند.
مرحله 1: نصب فریم اصلی شامل ستونها و رفترها
ستون
سیستم ستون‌های سوله‌های فولادی ظرفیت باربری سوله را تعیین می‌کند. با استفاده از یک جرثقیل سنگین 4 ستون کناری اول و والپست‌های دهانه اول سوله را نصب می‌کنیم. ضروری است که هنگام نصب موقعیت، تراز و راستای عمودی ستونها براساس نقشه‌های طراحی شده کنترل شود. سپس جهت افزایش ثبات و پایداری و مهاربندی ستون‌های نصب شده، استراتها و بادبندهای بین ستونها بطور موقت نصب می‌شوند
رفترها
با نصب قابهای رفتری سایر قسمتهای سوله به یکدیگر متصل می‌شوند. نصب رفترها به ترتیب از داخل به بیرون سوله انجام می‌شود. در نصب رفترها و ستونها اولویت نصب با فضاهایی است که دارای بادبند هستند. پس از نصب هر جفت قاب، پرلینهای بین آنها باید نصب شود. در انتها کلیه پیچ و مهره‌ها را مطابق با مشخصات فنی اعلام شده، با استفاده از تجهیزات سفت کرده یا جوشکاری کرده.
مرحله 2: نصب پوشش سقف و دیوارهای پیرامونی
پوشش سقف
با استفاده از جرثقیل مناسب پالت‌های پوشش سقف ( توری مرغی، پشم شیشه و ورق موجدار یا ساندویچ پانل سقفی یا …) را روی پرلین های نصب شده قرار می‌دهیم. جهت حفظ ایمنی تیم نصب هنگام پخش و نصب پوشش سقف، حتما از کابلهای محافظتی لایف لاین استفاده گردد. پیش از شروع عملیات نصب پوشش سقف کلیه تجهیزات برقی و محل اتصال آنها به منبع انرژی برق را کنترل کنید بطوری‌که از هرگونه تماس مستقیم با پرلین و پوشش فلزی سقف جلوگیری شود. سپس با استفاده از پیچ های مناسب طبق مشخصات فنی و نقشه های اجرایی، پوشش سقف را روی پرلین ها نصب می‌کنیم.
پوشش دیوار
پوشش دیوارهای پیرامونی براساس طراحی انجام شده می‌تواند از مصالح بنایی مانند آجرهای نما، بلوکهای سیمانی یا گچی تا ساندویچ پانل دیواری و … متفاوت باشد. در صورت استفاده از مصالح بنایی، استفاده از میلگرد بستر از جنس فولاد ضدزنگ برای تقویت و افزایش مقاومت برشی دیوار ضروری است. برای نصب پوشش دیوار از مصالح ساندویچ پانل، جهت شاسی‌کشی و ایجاد بستر مناسب نصب ورق‌های ساندویچ پانل، می‌توان در فواصل مناسب، از پروفیل‌های فولادی قوطی شکل یا پروفیل Z متناسب با وزن ورق های ساندویچ پانل استفاده نمود.
کنترل نهایی و تکمیل پروژه
همچون اقدامات قبل شروع عملیات نصب، پس از عملیات نصب، بررسی جزییات کار و رفع نواقص احتمالی بسیار ضروری است. آن زمان پیمانکار کار را بطور تکمیل جهت بهره‌برداری به کارفرما تحویل خواهد داد.
سازه فولادی – ایستاسازه
سازه فولادی گونه‌ای سازه است که مصالح اصلی آن که برای تحمل بارها و انتقال آنها به کار می‌رود از فولاد است. اتصالات به کار رفته در این گونه سازه‌ها از نوع جوشی، پرچی یا پیچ و مهره می‌باشد. و بسته به گونه اتصالات، قطعات طرح شده و کنترل‌های مربوط بر روی آنها انجام می‌شود.
سازه فلزی Steel Structure به عنوان یکی از پرکاربردترین مصالح در دنیای ساختمان سازی امروزین، عنوانی کلی برای انواع سازه های ساخته شده از فولاد است.
انواع سازه های فلزی
انواع سازه فلزی یا فولادی را بسته به نوع تحمل نیروها وارده بر آن به چهار دسته کلی سازه‌های قابی یا قاب بندی شده، پوسته‌ای، معلق و خرپایی تقسیم می‌کنند. در ادامه به تفصیل به هر دسته از سازه‌های فلزی پرداخته شده است.
سازه قابی یا قاب بندی شده (Framed structure)
سازه پوسته‌ای (Shell structure)
سازه معلق (Suspension structure)
سازه خرپایی (Truss structure)
مزایا انواع سازه های فلزی
علت محبوبیت روز افزون انواع سازه های فلزی به ویژگی ها و برتری های آن ها نسبت به بتن و مثل آن مربوط می شود. ویژگی های فولاد مانند استحکام و در عین حال قابلیت شکل دهی آسان، چکش خواری، پذیرش جوش، خاصیت فنری و الاستیکی آن به همراه ویژگی های جذاب هر یک از انواع سازه های فولادی، رمز گرایش زیاد به این نوع سازه ها است.
از ویژگی های انواع سازه های فولادی می توان به استحکام بسیار زیاد در برابر کشش و فشار، عمر طولانی، قابلیت مقاوم سازی بیشتر و تعویض راحت تر، انتقال فشار لرزه ای کمتر به ساختمان هنگام زلزله، نصب آسان، قابلیت از پیش ساخته شدن، خاصیت ارتجاعی و کیفیت یکنواخت انواع سازه های فولادی اشاره کرد.
ستون مرکب – شرکت ایستاسازه
استفاده از بتن به همراه فولاد در سازه‌ها به عنوان ستون مرکب، می‌تواند نقش مؤثری در بهبود رفتار سازه یعنی افزایش مقاومت و شکل پذیری، ایفا نماید. در بسیاری از موارد در سازه‌های فولادی که ضوابط شکل پذیری قابل ملاحظه را ارضا نمی‌کنند، استفاده از بتن در ستونها و به کار بردن قشر بتنی فوقانی در آنها همراه با آرماتور بندی مناسب، در ارتقاء رفتار لرزه‌ای با جلوگیری از کمانش‌های جزئی و کلی، تأمین دیافراگم مؤثر، بهبود جریان انتقال تنش‌ها، جایگزینی به عنوان ورق پیوستگی، کاهش اعوجاج ناحیه پانلی، بهبود قابل ملاحظه رفتار و عملکرد اتصال، تأمین یکپارچگی و انسجام سیستم برای مقابله با گسیختگی پیشرونده و تأمین مقاومت جانبی با شکل پذیری مطلوب، میسر خواهد بود.
برای مطالعه اثرات استفاده از بتن در سازه فولادی، بهترین روش مدل کردن اتصالات است. زیرا اولاً مدل کردن کل سازه کاری دشوار و کم فایده است و ثانیاً مدل کردن سایر اجزاء سازه نمی‌تواند به خوبی اثرات استفاده از بتن را در تقویت سازه، نشان دهد. ولی به این علت که اتصال حساس‌ترین قسمت سازه است و روش به کار گرفته شده که شامل استفاده از بتن در داخل ستون، استفاده از سخت کننده در ستون، استفاده از قشر بتنی در کف و … است اثر خود را بر روی اتصال خواهد گذاشت، لذا مدل کردن اتصال و بررسی رفتار آن بیانگر رفتار سازه است.
برای مدل کردن اتصال، پیچیدگی‌های زیادی وجود دارد. با توجه به اینکه اتصال به عنوان یک جزء سازه مورد بررسی قرار می‌گیرد، بایستی اندرکنش سایر اجزاء سازه نیز با آن منظور شود. چرا که اگر اتصال بدون اعمال شرایط سازگاری با سایر قسمتهای سازه یعنی تیر، ستون و … مورد بررسی قرار گیرد، نمی‌توان مدعی شد که اتصال مدل شده، رفتار کاملاً مشابهی با اتصال واقعی دارد. لذا لازم است که شرایط بارگذاری، شرایط تکیه گاهی و شرایط مرزی طوری دیده شود که اتصال در تقابل با سایر اجزا دیده شود.
دیدگاه کاربران
اولین دیدگاه را درباره این مطلب بنویسید.