درگذشت داریوش عیاری فیلمبردار و برادر کیانوش عیاری + علت فوت

درگذشت داریوش عیاری فیلمبردار و برادر کیانوش عیاری در تاریخ 17 مهر به همراه علت فوت را در این مطلب از نیمکت خبر قرار داده ایم. با ما همراه باشید.

درگذشت داریوش عیاری فیلمبردار

داریوش عیاری، فیلمبردار باسابقه سینمای ایران و برادر کیانوش عیاری، امروز ۱۷ مهرماه بر اثر سکته درگذشت.

داریوش عیاری؛ استاد قاب‌بندی و روایت‌گر نور در سینمای ایران

سینمای ایران در تاریخ ۱۷ مهر ۱۴۰۵ یکی از چهره‌های شاخص و تأثیرگذار خود در حوزه تصویربرداری را از دست داد.

داریوش عیاری، فیلم‌بردار صاحب‌سبک و خوش‌نامی که با نگاه خاص خود به نور و ترکیب‌بندی، امضای هنری خود را بر ده‌ها اثر ماندگار سینمایی حک کرد، در سن ۸۰ سالگی چشم از جهان فرو بست.

او نه تنها یک تکنیسین ماهر، بلکه هنرمندی بود که زبان بصری بسیاری از کارگردانان برجسته ایرانی را معنا بخشید.

مسیر هنری و سال‌های فعالیت داریوش عیاری

داریوش عیاری در سال ۱۳۲۵ متولد شد. او پیش از آنکه دوربین را به دست بگیرد، دانش‌آموخته رشته روزنامه‌نگاری بود؛ تجربه‌ای که احتمالاً نگاه تحلیلی و جست‌وجوگر او را در ثبت وقایع تقویت کرده بود.

عیاری علاوه بر فعالیت حرفه‌ای در سینما، دغدغه‌های فرهنگی خود را در عرصه‌های دیگر نیز دنبال می‌کرد که از آن جمله می‌توان به مسئولیت صفحه فنی مجله «تصویر» اشاره کرد که نشان از تسلط علمی او بر ابزارهای فنی سینما داشت.

او برادر کیانوش عیاری، کارگردان صاحب‌نام سینمای ایران است.

همکاری‌های مکرر این دو برادر، فصلی درخشان در تاریخ سینمای ایران رقم زد؛ چرا که تفاهم میان نگاهِ کارگردانیِ مؤلفِ کیانوش عیاری با توانایی فنی داریوش، منجر به خلق تصاویری شد که گاه از مرز واقع‌گرایی فراتر می‌رفت و به لایه‌های عمیق‌تر درام نفوذ می‌کرد.

آغاز راه و تثبیت در سینما داریوش عیاری

داریوش عیاری فعالیت حرفه‌ای خود در سینمای بلند را به‌طور رسمی در سال ۱۳۶۴ با فیلم «تنوره دیو» به کارگردانی برادرش، کیانوش عیاری، آغاز کرد.

این آغاز قدرتمند، نویدبخش حضور یک فیلم‌بردار حرفه‌ای بود که با مبانی نورپردازی و قاب‌بندی آشنایی دقیق داشت. از آن سال به بعد، عیاری به یکی از پرکارترین و معتبرترین فیلم‌برداران سینمای ایران تبدیل شد و در طول چهار دهه، با طیف گسترده‌ای از کارگردانان همکاری کرد.

کارنامه هنری: جدولی از همکاری‌ها داریوش عیاری

آنچه در کارنامه داریوش عیاری برجسته است، تنوع ژانر و همکاری با نسل‌های مختلف سینماگران است.

او از همکاری با فیلم‌سازان کلاسیک تا چهره‌های نوگرا، همواره استانداردهای بصری خود را حفظ می‌کرد. در ادامه، بخشی از آثار شاخص او فهرست شده است:

این لیست کوتاه تنها گوشه‌ای از فعالیت‌های اوست. فیلم‌هایی نظیر «دختری با کفش‌های کتانی» یا «خواهران غریب»، در کنار آثار جدی‌تر و رئالیستی‌تر کیانوش عیاری مانند «خانه پدری»، نشان‌دهنده گستره توانایی‌های فنی او در انطباق با فرم‌های مختلف روایی است.

افتخارات و جایگاه حرفه‌ای داریوش عیاری

در سال ۱۳۸۱، داریوش عیاری برای فیلم «زندان زنان» به کارگردانی منیژه حکمت، نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم‌برداری از ششمین دوره جشن حافظ شد.

اگرچه جوایز، تنها معیار سنجش یک هنرمند نیستند، اما این نامزدی تأییدی بر جایگاه او در میان متخصصان سینما بود.

عیاری همواره مورد احترام همکاران خود بود و تسلط او بر مبانی فنی و زیبایی‌شناسی تصویر، او را به استادی برای نسل‌های جوان‌تر فیلم‌برداران تبدیل کرده بود.

پایان یک مسیر؛ وداع با هنرمند داریوش عیاری

خبر درگذشت داریوش عیاری، جامعه سینمایی ایران را در شوک فرو برد. بنا بر اعلام خانه سینما در گفتگو با خبرگزاری مهر، این هنرمند فقید در جمعه ۱۷ مهر ۱۴۰۵ در ۸۰ سالگی به دلیل سکته دار فانی را وداع گفت.

پس از دو روز از درگذشت وی، مراسم تشییع باشکوهی با حضور جمعی از سینماگران و دوستداران هنر برگزار شد و پیکر این هنرمند پیشکسوت در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (ردیف ۱۳۹، شماره ۲۶) به خاک سپرده شد.

نام داریوش عیاری، به‌ویژه با تیتراژ فیلم‌هایی که با نور و سایه‌روشن‌های دقیق او جان گرفته‌اند، تا همیشه در حافظه تصویری سینمای ایران باقی خواهد ماند.

او اکنون در کنار سایر بزرگان هنر ایران آرام گرفته است، اما میراث تصویری‌اش همچنان بر پرده‌ها زنده است.

گردآوری: نیمکت خبر